Kolekcjoner szczęścia

Czy patrzyliście dzisiaj w niebo?

   Dobrze pamiętam ten moment. Był piękny, słoneczny dzień a ja jak zwykle pędziłem z jednego spotkania na drugie. Od rana uwięziony pod dachem samochodu, później biura. Ze wzrokiem przykutym do e-maili, prezentacji, ekranu telefonu. I wtedy usłyszałem to pytanie w radiu: czy patrzyłeś dzisiaj w niebo? Nie wiem nawet, dlaczego na to zareagowałem. Wyszedłem na zewnątrz, zatrzymałem się i spojrzałem w głęboki błękit nad sobą.

   Nie potrafię tego wyjaśnić, ale to było małe emocjonalne oberwanie chmury. Nagromadzone napięcie odpłynęło, czas przestał istnieć, mój mózg zalała fala hormonów. Wszystko w ułamku sekundy. Kilka chwil później, kiedy nasyciłem się kolorem nieba, zacząłem zauważać też ciepło i zapach letniego wiatru. Jakoś tak się stało, że w jednej chwili zrzuciłem ciężki plecak, pełen napięcia zastępując je chwilą szczęścia.

Egzaltowane? Trochę, ale ta niby zwykła chwila zrobiła mi dzień.

Dlaczego? Myślę, że to spojrzenie w niebo było zmianą perspektywy. Zderzenie mojej bieżączki z potęgą piękna i nieskończoności.

Jak do tego doszło? Zatrzymałem się. Na moment wyszedłem z paradygmatu obowiązków i odpowiedzialności.

Czy to może mieć trwały efekt? Dzisiaj już wiem, że tak.

   Myślę, że ze szczęściem jest jak z marzeniami. Można czekać, aż się zmaterializują, albo podjąć realne działania. Marzenia są zwykle bardziej skonkretyzowane niż szczęście, które jest przecież ulotną chwilą. Jak więc zarządzić mgnieniem, jak sprawić by częściej było obecne w naszym życiu? Co, jeśli powiem, że coś tak ulotnego może stać się twoją codziennością!

Zacznij od małych rzeczy

   Zamień rutynowo pitą kawę po przyjściu do pracy, w chwilę dla siebie. Poczuj smak i aromat, nie myśl o kolejnych spotkaniach i trudnych rozmowach. Doceń miejsce, w którym jesteś (fizycznie, ale też na osi swojego życia). Zatrzymuj w ciągu dnia drobne chwile, za które możesz poczuć wdzięczność. Spójrz w niebo…

Zapomnij o multitaskingu  (jeśli należysz do 97,5% populacji)

   Istnieje wiele dobrze udokumentowanych badań, które obalają mit multitaskingu. W jednym z nich (Strayer & Johnston (2001 / 2010, Psychological Science) udowodniono, że rozmowa przez telefon podczas prowadzenia samochodu (również zestaw głośnomówiący) odpowiada prowadzeniu pojazdu przy stężeniu alkoholu we krwi wynoszącym 0,8‰. Zaledwie 2,5% populacji (tzw. supertaskersi) potrafi wykonywać dwa złożone zadania jednocześnie bez spadku wydajności. Dla pozostałych 97,5% jest to biologicznie niemożliwe.
   Potraktuj ten fakt jako przywilej. Wybieraj to, co najważniejsze i zrób to, najlepiej jak potrafisz. Satysfakcję z dobrze wykonanego zadania wzmocnij mikro nagrodą – niech dopamina zrobi swoje.

Zostań adwokatem swojego dnia

   Codziennie ktoś czegoś od ciebie chce. Tym bardziej, im jesteśmy lepsi w tym, co robimy. Kiedyś był to pewnie powód do dumy, że jesteśmy tak potrzebni. Dzisiaj chcąc żyć według swojego scenariusza, warto nauczyć się mówić NIE. Asertywność to nasz najważniejszy oręż w obronie własnego planu dnia. Planu, w którym umieszczamy to, co jest ważne dla nas, swoje małe rutyny, dające poczucie, że dzień przebiega na naszych warunkach. Nie zapomnij nagradzać siebie nawet za małe sukcesy (moją mini nagrodą jest przerwa na słodki owoc). To uczy mózg, że jest bezpośrednia zależność między wysiłkiem a nagrodą. Niech hormony szczęścia czynią swoją powinność

Small talk ma wielką moc

   Zazwyczaj skupiamy się na budowaniu głębokich relacji rodzinnych czy partnerskich. Codzienne poczucia szczęścia budują jednak small talki. To tzw. słabe więzi – krótka pogawędka z sąsiadem, uśmiech wymieniony z kimś na spacerze w lesie czy rozmowa ze sprzedawcą w piekarni za rogiem. To one dają codzienne, ewolucyjne poczucie bezpieczeństwa i przynależności do plemienia.

Pozwól im na to

   Szczęście to także sztuka odpuszczania. Skoro nie musisz się z nikim porównywać, nie musisz też nikogo poprawiać ani kontrolować. Jeśli ktoś chce żyć w ciągłym stresie, pędzić za kolejnym awansem lub krytykować twoje wybory – pozwól mu. Świadome oddanie kontroli nad tym, na co nie mamy wpływu, pozwolenie innym ludziom na bycie sobą i podejmowanie własnych błędów to potężna technika otwierająca nas na doświadczanie codziennego szczęścia.